Paris calling

schuimspaan.blogspot.com

2006-10-17T15:49:00.000+02:00

aangezien ik tot nader order niet meer in Parijs woon, pleeg ik vanaf nu bij tijd en wijle een tekstjen op schuimspaan.

ondertussen rust deze blog in virtuele vrede, wie weet wordt hij ooit nog eens gereanimeerd.

2006-09-06T22:24:00.000+02:00

voor wie het zich mocht afvragen:

deze blog is niet dood. ze slaapt alleen maar. als een virtueel sneeuwwitje, dat van de appel van het Veel Ander Werk gegeten heeft.

binnenkort kust de prins het weer wakker.

heimwee

2006-07-07T22:30:00.000+02:00

zappa

2006-07-07T14:31:00.000+02:00

gevonden via denumo: frank zappa die op prachtige wijs de vrije meningsuiting verdedigt

allez les bleus!

2006-06-27T23:02:00.000+02:00

gejoel en getoeter in de straat. ik denk dat de fransen hun 1/8-finale-match van vanavond gewonnen hebben. dat hadden er hier niet veel verwacht.

lichte hoofdpijn

2006-06-22T08:31:00.000+02:00

gisteren, op midzomernacht, vond de 25ste editie van de "fête de la musique" plaats. beeld je daarbij de gentse feesten in, maar dan gedurende één dag, nationwide, en met minder bier- en eetstandjes.

ook in straatsburg zagen de straten zwart van het volk en stond er op iedere straathoek een bandje te spelen. er was muziek van alle stijlen, maar wat me vooral opviel was dat er heel veel in het engels gezongen werd (in tegenstelling tot op de radio, waar wettelijk een bepaald percentage frans moet gezongen worden), ik heb zelfs enkele straffe pixies-covers gehoord.

dikke fun dus, zo'n muziekfeest. maar net als bij de gentse feesten moet je er de lichte kater achteraf bijnemen.

galouzeau

2006-06-20T23:18:00.000+02:00

dominique de villepin is één jaar op post als eerste minister. het is zowat de meest ondankbare job in frankrijk: gewoontegetrouw kakt iederéén, terecht of onterecht op de premier, die het zelden lang volhoudt in "hotel matignon", zijn ambtswoning.

maar dit keer heeft dominique galouzeau de villepin (zo heet hij echt; omdat ook in het republikeinse frankrijk een "de" in de naam nog altijd cool staat, laat hij het eerste deel van zijn familienaam liever achterwege) het echt wel zelf gezocht (klikken, tis echt lachen!). hij stapelt nog sneller flaters en communicatiefouten op dan guy verhofstadt holle beloftes.

het eerste half jaar ging alles behoorlijk goed, maar sinds zijn complete afgang met de cpe is het huilen met de pet op: hij krijgt zijn "patriottische fusie" tussen suez en gdf niet door zijn eigen meerderheid (een stel zogenaamde liberalen die tegen privatisering zijn! woeha!), in de clearstream-affaire blijkt hij tewerk gegaan te zijn als de eerste de beste bananenrepubliek-dictator, en volgens de standaard online van vandaag wil hij zich nu ook gaan moeien in het bestuur van airbus...

het grote probleem ligt 'm bij het schijnbare onvermogen om te communiceren en onbegrijpelijke koppigheid en geloof in het eigen gelijk, maar volgens mij vooral bij z'n compleet gebrek aan politiek fingerspitzengefuhl. vriend galouzeau is immers geen geboren en getogen politieker, maar een diplomaat die op een ministerspost is beland. hij heeft geen enkele electorale basis (wat verklaart waarom hij per sé tot aan de presidentsverkizingen van 2007 premier wil blijven), heeft nul voeling met "het volk" of zijn partij, laat staan met de (in belgië welbekende, maar ook in frankrijk gebruikte) politieke beslissingsprocedures voor sociaal gevoelige onderwerpen (waarbij eerst langs de vakbonden gepasseerd wordr, al was het maar om ze even koest te houden),...

het gevolg is dat alle vertrouwen complet zoek is tussen regeringspartij en regering(sleider). de partij vreest ten onder te gaan aan de rampkoers van de eerste minister, die door president chirac enkel nog de hand boven het hoofd gehouden wordt om nicolas sarkozy, partijleider en minister van binnenlandse zaken (door chirec net op die post geplaatst omdat het een ministerie is waar men zich, als politie-opperhoofd, enorm snel onpopulair kan maken) te pesten.

en uiteraard staat dat alles in het teken van de komende presidentsverkiezing. het gevolg is wel dat de boel nu, een jaar voor datum, al serieus verziekt is. benieuwd wie daar weer profijt uit zal trekken...

warme douche

2006-06-19T20:32:00.000+02:00

na een week stralende zon en temperaturen boven de 30° is er vandaag verandering in het weerbeeld gekomen: nog steeds 32° en zonneschijn, maar om de paar uur passeert er en wolk die gedurende een klein halfuur een stortbui loost, onmiddellijk gevolgd door een straffe en warme wind die als een super-haarddroger alles droog blaast; een halfuurtje na de plensbui is er niets meer van te zien.

het grote voordeel is dat je de planten geen water moet geven. wat mij betreft mag het zo nog een paar dagen doorgaan.

bulgarije

2006-06-18T11:55:00.000+02:00

het warme weer nodigt uit tot avondlijke terrasjes, en dat kan best interessant zijn. ons gezelschap raakte gisteren aan de praat met de serveerster. het bleek een bulgaarse te zijn die hier al vier jaar woont en van plan is om dat nog lang vol te houden. ze zegt dat ze, net als de helft van haar vrienden, na haar studies (lerares frans-bulgaars) haar land verlaten heeft omdat er helemaal geen toekomst is, de opeenvolgende regeringen niet in staat bleken om het land te doen draaien en corruptie en maffiapraktijken er welig tieren. dat wordt lachen als bulgarije uiteindelijk lid mag worden van de europese unie!

ballekestamp

2006-06-15T17:16:00.000+02:00

zo om de vier jaar, in juni, wordt het kuddebeest in me wakker en begin ik me voor "de foebal" te interesseren. meestal kan ik dan zonder kennis van zaken commentaar leveren op de voetbaltechnische kwaliteiten dan wel gebreken van de belgische selectie, maar aangezien de rote teufel dit jaar niet via het klassieke achterpoortje aan de eindronde mogen deelnemen, moest ik op zoek naar een alternatieve pispaal/favoriet.

het is duitsland geworden.

waarom? ze spelen net zoals de belgen, maar met meer resultaat. bovendien klinkt "mannschaft" beter dan "ploeg". én omdat ze regelmatig, zoals nu weer tegen polen, de definitie van voetbal volgens gary lineker weer prachtig illustreren: "voetbal is een eenvoudig spel: 22 mannen lopen gedurende 90 minuten achter een bal, en op het eind winnen de duitsers altijd"

het is ook een ganz tolle ervaring om hier net over de grens, in offenburg, op een reuzenscherm naar de matchen van den duits te gaan kijken. de deutsche freunde in ons gezelschap durven zich daarbij wel eens verwonderen over het grote aantal duitse vlaggen dat daar dit jaar bij bovengehaald wordt.

blijkbaar woedt er bij de oosterbuur een flinke discussie over de vraag of al dat vendelzwaaien het patriottisme niet al te fel aanwakkert, en vandaar leidt tot (overdreven) nationalisme, wat zou dan weer kunnen leiden tot de opkomst van onnozel besnorde brulboeien. sinds de tweede wereldoorlog stelden de duitsers zich blijkbaar zeer bescheiden op in het etaleren van nationale trots of symbolen. er wordt dan ook gesproken van het "einde van de verkramping", of het "doorbreken van een taboe".

ik denk echt niet dat dat vlaggengewapper kwaad kan; iedereen doet het (enkel in vlaanderen durft een mens zijn leeuw niet bovenhalen uit angst om voor vlaams behanger uitgescheten te worden, en dat vind ik erg); een beetje nationale trots is niet misplaatst. en gezien de manier waarop de polen dinsdagavond verslagen werden moeilijk een blitzkrieg kan genoemd worden, denk ik niet dat we bezorgd moeten zijn.

plantrekkerij

2006-06-14T14:03:00.000+02:00

het nadeel van een gloednieuw verblijf is dat sommige dingen niet 100% werken. de internetverbinding bijvoorbeeld, die sinds gisteren platligt. ondertussen trek ik mijn plan. in de winter ging ik vaak naar het werkelijk prachtige "café brant". helaas laat hun wifi-verbinding het vaak afweten, zoals vanochtend, toen ik vanop het zonovergoten terras mijn virtuele zaakjes wou regelen. het zal voor een andere keer zijn, gelukkig is er een alternatief.

paris calling from strasbourg

2006-06-12T12:25:00.000+02:00

en hop, we wonen vanaf nu weer een paar maanden in de hoofdstad van das sauerkraut. het is nu dertig graden warmer dan toen we hier vier maanden geleden vertrokken, dus de stad ziet er compleet anders uit. en ja, "paris calling" blijft het internet teisteren, al is het nu vanuit straatsburg.

weer iets mobiels

2006-06-10T10:22:00.000+02:00

(klik op de foto om 'm te vergroten)

een typisch parijs' vervoermiddel: stokoude mercedes-camionetten die letterlijk nog maar met haken en ogen aan elkaar hangen. ze zijn razend populair bij de vele allochtone marktkramers. ze staan altijd vol graffiti, waarbij sommige eigenaars het "if you can't beat them, join them-principe" hanteren en hun camionette "netjes" laten volspuiten met één grote tekening.

anyway, zo'n ruime ouwe bak zou morgen best wel van pas komen bij onze verhuis naar straatsburg.

wat heb je vandaag op school geleerd, zeg het eens kleine man?

2006-06-09T16:59:00.000+02:00

op school niets, maar op het werk wel, namelijk het subtiele verschil tussen de franse termen "entretien" en "maintenance", bijvoorbeeld van machines. volgens mijn vriend van dale is de nederlands vertaling voor beide termen gewoon "onderhoud", maar wat zegt de inboorling die hiervoor doorgestudeerd heeft?

entretien = herstellend onderhoud: als men ziet dat er iets kapot is, wordt het opgelapt (dus zonder regelmaat)

maintenance = regelmatig, preventief onderhoud: de zaak wordt volgens een vast patroon geïnspecteerd (en waar nodig hersteld)

bij deze weten we dat ook weer.

huh?

2006-06-08T13:57:00.000+02:00

gevonden op de blog van een inuïtdrol: de perfecte reclamebureau-website, maar dan fake. 't is nog beter dan the real stuff. advertising rules big time!

gelukkig grazen er geen koeien in de stad

2006-06-08T09:24:00.000+02:00

(klik op de foto om 'm te vergroten)

gespot in de buurt van de place de la bastille: een grasmobiel!

't is een promowagentje van een fruitsapmerk, helemaal bekleed met nepgras en hier en daar een bloem. het voordeel is dat het heel goed deuken camoufleert, en dat is best wel handig in het grote botsautopark dat parijs is. anderzijds moet je ontmosser gebruiken in plaats van autoshampoo.

ik ben de innocent-sapjes ook al in de vlaanders tegengekomen en ze zijn best wel lekker. om het plaatje helemaal perfect te maken, heeft het bedrijf ook nog eens het hart op de goede plaats. of het verzorgt gewoon goed zijn "sociale" public relations.

frustratie

2006-06-06T13:43:00.000+02:00

de franse administratie?

een hel!

drie keer gaan voor hetzelfde, bij iedere volgende keer meer papieren meenemen, drie keer een andere uitleg krijgen en telkens onverrichterzake naar huis moeten keren...

wie in belgie al jeuk krijgt van paperasserij en onwillig loketvolk kan maar beter hopen dat hij nooit met het overheidsapparaat van de zuiderburen te maken krijgt.

een duik onder de motorkap

2006-06-05T08:44:00.000+02:00

met je auto naar de garage gaan is altijd een "klamme-handen-gebeurtenis". je weet immers nooit welke al dan niet vermoede mankementen er vastgesteld gaan worden en hoe zich dat zal vertalen in het losgeld om je vierwieler weer mee naar huis te krijgen.

ik heb altijd al sjans gehad met mijn garagisten, maar nu zat ik met een oliefontein bij de oliedruksensor en moest ik in den vreemde op zoek naar verpleging voor onze trouwe golf. dankzij het wondere internet was de dichtsbijzijnde volkswagendealer gauw gevonden, de telefonische ontvangst was vriendelijk en to the point, het stuk was in voorraad en de afspraak werd vastgelegd op een uur dat me goed uitkwam. so far so good.

het zen-gevoel waarmee ik in de garage arriveerde werd helaas ruw verstoord toen ik op de muur het tarief van het atelier zag hangen: 87 euro per uur! ze-ven-en-tach-tig eu-ro! ik dacht even dat ik toch in een bentley-garage stond, maar de gepensioneerde die uitvoerig het gewenste onderhoud van zijn polo besprak en de vele volkswagen-logo's rond me wettigden helaas het ondertussen massaal opgezette kiekenvel.

toen ik de auto terugkreeg heb ik gelukkig "maar" 75 euro betaald: het vervangen stuk (op zich zo'n 20 euro) en dik half uur werk. bovendien was mijn auto gewassen. aangezien een carwashbeurt je algauw 10 euro lichter maakt was dit best wel een goeie deal.

garagebezoeken zijn nooit goed voor je portemonnee, en de prutsers/oplichters tieren welig, maar als het goed is mag het ook gezegd worden. allen naar volkswagen paris est!

eindelijk lente

2006-06-04T12:05:00.000+02:00

de zon schijnt eindelijk, dus komen de parisiens massaal naar buiten. 's avonds wordt er gepicknickt of geaperitiefd langs de oevers van de seine. of, zoals hier, gewoon op de grond op de voetgangersbrug over de stroom, tussen het louvre en het institut de france.

(klik op de foto om 'm te vergroten)

het nadeel van een panoramisch uitzicht

2006-06-03T11:12:00.000+02:00

een kapotte lift is nooit leuk. zeker niet als je op de negende verdieping woont. en nog veel minder als je met een volgeladen auto terugkeert van de supermarkt.

blub blub blub

2006-06-01T22:28:00.000+02:00

niet alleen brussel beleefde vandaag zijn koudste 1 juni ooit , ook in parijs was het rillen geblazen. tegenwoordig ben je beter af met een paraplu dan met een flashy zonnebril.

het is nu halfelf 's avonds. zoals de gewoonlijk is de dag hier zonnig begonnen, maar vanaf tien uur was de pret gedaan: bewolking en om het uur een regenbui; je kon er de afgelopen weken je klok op gelijkzetten.

er wordt hele dagen gekwekt over broeikaseffecten alhier en opwarming van de aarde aldaar, maar volgens mij komt er gewoon een nieuwe ijstijd aan. binnenkort kan je snowboarden op montmartre!

(klik op de foto om 'm te vergroten)

schroef eens een pintje open

2006-05-31T23:23:00.000+02:00

handig en alomtegenwoordig in frankrijk: glazen pilsflesjes met schroefkroonkurk, ook voor de plaatselijk verkochte stella.

anderzijds smijten fransen al hun glas gewoon in de container; het fenomeen "statiegeld" krijg je hier bijzonder moeilijk uitgelegd.

verse appelen

2006-05-31T00:53:00.000+02:00

tijd om de winkel van de lokale apple-specialist in de gaten te houden: de nieuwe macbook is uit, en dat wil zeggen dat je de komende weken waarschijnlijk een fijne deal kunt doen bij de aanschaf van zijn voorganger, de ibook g4. op zich al een fantastisch toestel, dus waarom als gewone gebruiker per sé het nieuwste van het nieuwste willen?

tis toch raar hé, dat een mens zo dol kan zijn op een dom consumptieproduct dat hij er spontaan reclame voor gaat maken! daar bestaat een prachtige marketingterm voor, die me nu even niet te binnenschiet. whatever, ik ga één dezer lekker op het nieuwe speeltje gaan kwijlen bij de dichtsbijzijnde apple-verkoper.

even uit de biecht klappen...

2006-05-30T15:23:00.000+02:00

...of beter gezegd: effe zagen en klagen. de tekst waar ik nu al veel te lang op zit te werken is nameijk belachelijk slecht geschreven. iedere zin is een ware belediging aan molière en de verzamelde académie française.

normaalgezien lees ik een paragraaf, interpreteer ik hem, zoek waar nodig wat op en vertaal hem, waarbij ik behoorlijk dicht bij het origineel blijf (het is tenslotte allemaal technische praat). maar hier krijg je kop nog staart aan de ellenlange zinnen, waarin doorgaans twee keer hetzelfde gezegd wordt. bovendien is de terminologie totaal van de pot gerukt en heeft ze niets te maken met de in andere teksten over hetzelfde onderwerp gebruikte termen (hoewel men krek hetzelfde zegt!). als ik het er echt niet meer weet ga ik met mijn tekst te rade bij de technisch geschoolde locals. die bekijken dan de tekst, zijn even sprakeloos, proberen er wijs uit te raken, geven me hun interpretatie en wensen me met een blik vol compassie veel succes.

hehe, dat lucht op, even wat cyberstoom aflaten. en nu weer de beuk erin! et maintenant de nouveau le hêtre dedans!

marokko is het nieuwe spanje

2006-05-26T10:23:00.000+02:00

een paar maand geleden zag ik een reportage over de horden gepensioneerde fransen die met hun mobilhome gaan overwinteren langs de marokkaanse kust, alwaar de zon immer schijnt en de plaatselijke bevolking zo vriendelijk is.

het is daar blijkbaar zo tof dat er op dit moment een ware vastgoedboom aan de gang is: iedereen wil er gaan wonen. op dit moment hebben zich al 36.000 fransen een optrekje gekocht in marrakech, agadir en andere zonnige badsteden, en dat is nog maar het begin. in parijs vindt deze week het tweede "marokkaans immobiliënsalon" plaats, waar de meest prestigieuze projecten worden voorgesteld aan een koopgraag publiek. en dat zijn niet meteen de "nieuwe rijken", want hoewel de prijzen nu serieus beginnen te stijgen, ben je al voor 30.000 euro onder dak. voor een goeie 100.000 euro heb je een driekamerappartement van meer dan 90m², mét zicht op zee. in de iets betere wijken van parijs betaal je daarvoor het tienvoudige... om het met de woorden van een salonbezoekster te zeggen: "het is vlakbij: drie vluchten per dag, en maar tweeënhalf uur vliegen! et le bonheur, c'est quand-même de fêter noël en bermuda!" een paar weken geen anti-roos-shampoo gebruiken en het wordt zelfs gegarandeerd een witte kerst!

kalf van de dag

2006-05-22T22:06:00.000+02:00

gespot op de metro: een vent met een gigantische tatoeage van het puma-logo op zijn kaalgeschoren schedel. het zag eruit alsof het kattebeest aan 's mans oor zat te krabben.

je kan alleen maar in zijn plaats hopen dat zijn haar niet spontaan écht gaat uitvallen op de dag dat pakweg zijn werkgever door nike wordt overgenomen en zijn favoriete voetbalploeg zich door adidas laat sponseren.

godver de godver / jandorie jandorie

2006-05-22T16:53:00.000+02:00

ik heb mijn franse collega's voor de zoveelste keer het onderscheid moeten uitleggen tussen het nederlands, het "hollands" en het "vlaams".

ik heb het er in een eerder stukje al gehad over het feit dat men alhier het onderscheid wel ongeveer kent. toch blijft het blijkbaar moeilijk in te zien dat het gewoon één en dezelfde taal is maar dat er wel wat verschillen in woordenschat en woordgebruik zijn tussen het "noorden" en het "zuiden", net zoals bij het engels engels en het amerikaans engels, of, dichter bij huis, het frans frans, waals frans en canadees frans. uiteindelijk heb ik me tot de grove middelen moeten wenden door het voorbeeld van de verschillende betekenis van het werkwoord "poepen" boven en onder de moerdijk toe te lichten (zoek zelf maar op in de onlijn van dale)

toen er ééntje zich plots herinnerde dat er ook nog iets is als het "zuidafrikaans nederlands" én zich afvroeg welk nederlands ze in de caraïben spreken heb ik het opgegeven.

een litertje hier, een litertje daar,...

2006-05-22T00:43:00.000+02:00

je brandstoftank vullen zonder te veel uit te geven is tegenwoordig een hele kunst, en niet alleen omdat de prijzen van de verschilende soorten aardolieraffinaten tegenwoordig de pan uitswingen. als je regelmatig tussen frankrijk en belgenland pendelt moet je flink uit je doppen kijken en goed rekenen als je niet je hele maandloon wil omzetten in vloeibaar goud.

voor diesel is de regel redelijk simpel: in belgië is die over het algemeen 20 à 30 cent goedkoper dan in frankrijk. voor benzine, het levenssap van mijn negentig dappere paarden, volstaat zo'n eenvoudige regel niet. over het algemeen betaal je hiervoor minder in la douce france; anderzijds kan het gebeuren dat je in belgië plots een heel goedkope pomp vind, een stuk onder de franse prijs. komt daarbij dat de prijs tussen de verschillende tankstations, ook van hetzelfde merk en in elkaars omgeving, enorm kan uiteenlopen in frankrijk. ander belangrijk verschil: in belgië zijn de automobiele drenkplaatsen langs autosnelwegen per definitie de duurste, in frankrijk beconcurreren ze elkaar en kan je vaak een flinke deal doen door 30 km door te rijden (gesteld dat er nog geen oranje lampje flikkert naast de branstofmeter).

iedere lange rit is dus tegelijk een puzzel en een groot vraagstuk. tank ik vooraf? probeer ik het zo lang mogelijk uit te zingen in de hoop in belgenland een slaatje te kunnen slaan? riskeer ik een tankstop op de autosnelweg, net voor de grens? kap ik er hiér 20 dure liters in? of 25 ? doe ik 'm toch maar helemaal vol?

als we binnen een paar weken weer van of naar straatsburg rijden is er gelukkig maar één simpele regel: "luxemburg ist immer billiger! - le luxembourg est toujours moins cher!" dus: pitstop & volsmijten die handel!

breng een hollander aan het huilen...

2006-05-18T23:14:00.000+02:00

...zaag een caravan in stukken!

de "galeries lafayette" en haar buur, de "magasins printemps", ook bekend als dé shoppingwalhallas van parijs (vermenigvuldig de inno met 100, voeg er wat "chiquée" aan toe en je komt in de buurt), wedijveren constant met elkaar in de excentriciteit van hun etalages. bewegende vlotten, woestijnlandschappen, maffe constructies met champagneflessen, ... niets is te gek.

deze keer moet de galeries lafayette, met mediterrane muren waartussen beelden van onder en boven de middellandse zee geprojecteerd worden, het onderspit delven: de magasins printemps heeft een paar oude caravans middendoor gezaagd en achter het uitstalraam gepoeft, met hier en daar een barbecuestel ernaast en als klap op de vuurpijl een opgezette geit (het gehoornd zoogdier, niet de automobiel met luchtgekoelde tweecilinder van citroën).

de grote vakantie komt er aan, en als het van deze nijvere middenstanders afhangt zal parijs het geweten hebben!

dienstmededeling

2006-05-18T23:11:00.000+02:00

na een aanval van commentspam heb ik besloten de commentaren op "registered users only" te zetten. je al dan niet gezouten mening over mijn schrijfsels is dus nog steeds meer dan welkom, maar je moet wel eerst even inschrijven (dat zal allemaal wel niet zo moeilijk zijn)

brand!

2006-05-17T12:44:00.000+02:00

vanmorgen ging het brandalarm af op het werk. aangezien er geen oefening was aangekondigd was iedereen algauw buiten op de parking verzameld. toen even later twee brandweerwagens aan kwamen rijden (doordat de kazerne letterlijk om de hoek ligt waren ze er héél snel) en er wat later rook uit een paar ramen kwam zag het er wel heel echt uit.

de vraag die dan opflakkert als een bosvuurtje na twee drie maanden droogte is natuurlijk: wie is de schuldige? een stiekeme roker, zoals je ze wel vaker tegenkomt? of de bedrijfskok die iets te enthousiast aan het flamberen was geslagen? aangezien de brave man er relax en roetloos bij stond, kon hij het niet geweest zijn. uiteindelijk bleek alles natuurlijk de schuld van de veiligheidsverantwoordelijke, die er de spanning tot op het einde inhield en -zich ten volle inlevend in zijn functie- de late reageerders nog eens flink de les spelde.

ik vond het al verdacht dat de brandweerwagens hun sirenes en zwaailichten niet aangezet hadden.

total confusion

2006-05-16T22:21:00.000+02:00

de metro! meestal veel volk, vaak té veel,af en toe een sardienenblik.
de metro! de gêne als de zoveelste bedelaar in de wagon zijn miserabele verhaal monotoon komt afdreunen, of als je zijn collega stomdronken over een paar stoelen gedrapeerd ziet.
de metro! zijn stank, is het niet in de tunnel dan wel van je buurman.
de metro! soms te warm, soms te koud, maar altijd op het verkeerde moment.

en toch is het in deze levensader van parijs dat ik plots besefte dat ik deze stad ga missen. ik ga er maar vier maand gewoond hebben en heb al veel gekankerd op de vuile lucht, de hoge prijzen en het gebrek aan groen, maar ik zal met pijn in het hart de autosnelweg naar straatsburg,onze volgende bestemming, oprijden.

of ik mijn vlaanderland dan niet mis? ja, enorm. en ik ga ook content zijn om terug in straatsburg te zijn.

bizar bizar. ik voel me blijkbaar rap ergens thuis, maar nergens helemaal thuis. wat ik wél overal mis zijn de vriendjes. als je zo ver woont is het nog veel moeilijker om eens een gaatje in die drukke agenda's te vinden. en een last-minute-afspraak aan een toog met veel bier en zever is al helemaal onmogelijk.

soit. ik ga genieten van die laatste drie weken in de lichtstad. én van de weekendjes @ home, waar we gewekt worden door het gekwinkeleer van vogelkijns in plaats van door de vuilniskar.

weekoverzicht

2006-05-15T23:54:00.000+02:00

waarover ik de afgelopen week allemaal had willen schrijven, maar na lange dagen achter de werkcomputer geen zin meer in had:

-dat, goed wetend dat we in vlaanderen in een industrieel vervuilde regio wonen is, het toch niet te vergelijken is met de luchtvervuiling in parijs, zeker op windstille dagen. zaterdag zei een chinese vriend me dat hij de lucht in parijs juist enorm puur vindt en alleen al voor de lucht blij is dat hij een tijdlang hier woont. blij dat ik geen pekinees (of is het bejinger?) ben!

-dat de mms-functie van mijn telephoon niet meer werkt (t lijkt aan de operator te liggen), waardoor ik geen foto's meer op mijn blog kan later verschijnen. speitech!

-dat de parijse metro een hel is voor moeders met kinderbuggys. toen de mollenpijpen meer dan honderd jaar geleden aangelegd werden was er geen aandacht voor rolstoelen en buggys. in de modernere rer-stations zijn er meestal wel liften, maar in het "klassieke" metronet in parijs-stad zie je vaak moeders hun gewielde kroost vele meters omhoog sjouwen. gelukkig, maar zeker niet altijd, zijn er vaak mensen die een handje toesteken.

-dat die crazy moorden in antwerpen me meer bezighouden dan ikzelf voor mogelijk gehouden had. trouwens, ook in frankrijk zijn ze behoorlijk goed op de hoogte van de zottigheden van de afgelopen weken in ons apenland.

ode an die freude

2006-05-09T09:32:00.000+02:00

9 mei vandaag. en blijkbaar is dat de europese nationale feestdag.

kijk maar: http://europa.eu.int/abc/symbols/9-may/index_nl.htm

gelukkig zijn de parijse stadsbussen voor de gelegenheid zwaar getuned met franse en europese vlaggetjes, want ik wist van niks. en dat is spijtig, want hoeveel er ook gemopperd wordt op "europa" en "brussel", ik blijf ervan overtuigd dat de europese unie een goede zaak is en ik vind dat de éénwording nog lang niet ver genoeg gaat. zo'n feestdag zou dan ook maximaal moeten gebruikt worden om de verwezenlijkingen voor de burger uit te vergroten (en niet om bescheten en nietzeggende posters uit te hangen).

et voilà, ik heb gezegd. kwestie van meteen na het ontbijt al eens behoorlijk politiek uit de hoek te komen hé.

geen nieuws, goed nieuws?

2006-05-05T10:01:00.000+02:00

het is kalm op deze weblog. dat komt omdat het druk is op mijn werk. mocht er iemand zijn die deze weblog regelmatig bezoekt en zich afvraagt of mijn weblog-folie alweder overgewaaid is, dan antwoord ik daar op krachtige wijs op: "neen, neen, driewerf neen". wanneer er tijd & drang is om te schrijven wordt dit hoekje van cyberspace verder gevuld.

wat parijs betreft: drie dagen schoon weer en de stad wordt overspoeld door teensletsen in alle kleuren en maten (het zal in de vlaanders wel niet anders zijn). ik had nochtans gehoopt dat de teenslets-rage al lang zou gaan liggen zijn, maar dat dacht ik vorig jaar ook al. ik blijf wachten op de definitieve en al lang aangekondigde doorbraak van de birkenstock-sandaal.

de levenskwaliteit in Parijs

2006-04-26T12:41:00.000+02:00

wat lezen we in Le Monde?

Parijs is de 33ste beste stad om te leven. een eind onder Brussel en boven Londen. de beste plaatsen om te leven zijn Zürich en Geneve (dat zal wel met de
nabijgelegedn snowboardmogelijkheden te maken hebben). en, verrassing! , Bagdad is de minst interessante leefplek.

meer details:
http://www.lemonde.fr/web/recherche_breve/1,13-0,37-942588,0.html

en het origineel:
http://www.mercerhr.com/pressrelease/

tsjoeke tsjoeke tuut tuut

2006-04-20T12:09:00.000+02:00

ongelofelijk! sprookjesachtig! onwerkelijk! op de spoorlijn naast mijn kantoor, waar om de 5 minuten een goederentrein voorbijdendert (veel containervervoer, heel veel autotransport) glijdt er plotseling een prachtige stoomtrein voorbij...

een grote groene locomotief die glanst als nieuw, met daarachter een tiental oldtimer-wagons, waaronder een rijdend restaurant en een bagagewagonnetje. de märklin-fan in me is meteen weer wakker...

het verre oosten van parijs

2006-04-17T21:54:00.000+02:00

nee, we zijn niet eventjes heen en weer naar peking gevlogen om een big mac-menu naar binnen te werken. een metroritje volstond.

parijs is de enige wereldstad met twee chinatowns. het grootste bevindt zich in het zuidoostelijke 13de arrondissement. zoals het een zichzelf respecterend exotisch stadsdeel betaamt staan de chinese, vietnamese en cambodjaanse restaurants, met de typische van nummertjes en foto's voorziene spijskaarten, hier schouder aan schouder. natuurlijk vind je er ook aziatische kledingwinkels en drukbeklante supermarkten met exotische heerlijkheden als garnalenpuree-op-sojaolie, fluogroene dessertpudding en gekonfijte gember. en blijkbaar heeft de franse chinees een baksteen in de maag want in de vele "chinatowneese" immobiliënkantoren wordt overal tweetalig frans-chinees geadverteerd.

om het plaatje compleet te maken heeft dus ook de grote hamburgerboer zich wat couleur locale aangemeten. aan de buitenkant toch, want eens binnen vind je geen gelakte-eend-burger of mac loempia, maar de standaard menukaart van ronald mc donald.

back to normal?

2006-04-16T21:37:00.000+02:00

de graffiti zijn er nog, maar de affiches zijn weg en de poort staat open. op een paar dissidente faculteiten na (oa. in rennes en montpellier) is het ant-cpe-protest voorbij. de regering heeft immers bakzeil gehaald: de cpe is afgeschaft en vervangen door een regeling die premies voorziet voor werkgevers die ondergekwalificeerde jongeren aan het werk zetten.

met het paasweekend hebben de hoofdrolspelers parijs verlaten: de studenten gaan zich nog eens bij mama en papa bevoorraden voordat de examens beginnen (half mei is het zover), en de meerderheidspolitici likken in hun thuisbasis hun wonden en bereiden de volgende veldslag in de aanloop naar de presidentsverkiezingen voor. ook op korte termijn zullen ze zich kunnen bezighouden: tot het zomerreces zal de politieke agenda waarschijnlijk gedomineerd worden door de discussies rond hervorming van het justitieel systeem, een uitloper van het schandaal rond het pedofilie-proces van outreau.

pied à terre

2006-04-15T12:50:00.000+02:00

vanop ons terras kijken we uit op een lagergelegen penthouse. hoewel de term “penthouse” (nee, hier geen link naar het gelijknamige "lifestylemagazine", da's iets te evident) veel te veel eer is: meer dan een kloek tuinhuis op het dak van een klein appartementsgebouw is het niet.

het doet me denken aan de film “ghost dog, the way of the samurai”” van jim jarmusch. ’t is een rolprent waarin een corpulente zwarte huurmoordenaar die voor de new yorks-italiaanse maffia werkt en leeft volgens de regels van de samurai, een gelijkaardig stulpje betrekt, waar hij elektronische inbrekersgadgets bouwt en duiven kweekt. een fantastische film, tegelijk rustig, grappig, wreed en melancholisch.

de vraag is dus: leeft er op het dak aan de overkant een franse “hitman” (ik heb er nog geen duiven gezien), zit er een bende illegalen samengeperst, of is het gewoon een uit de hand gelopen hobby?

vendredi saint

2006-04-14T13:48:00.000+02:00

volgens de gregoriaanse kalender is het vandaag goede vrijdag. resultaat: enkel menu's met vis in het bedrijfsrestaurant. en dat in een land dat zegt prat te gaan op zijn principe van "laïcité". bizar.

steenkool in de stad

2006-04-14T12:47:00.000+02:00

wie in het noordoostelijk deel van parijs wil uitgaan trekt naar de rue oberkampf. één van de trekpleisters aldaar is café charbon. het is zo’n typische plaats waar van vroeg in de morgen tot een gat in de nacht altijd volk zit. en met reden. de plek is een kruising tussen grand café en bruine kroeg waar je desgewenst ook lekker kan eten. het publiek is overwegend jong en erg divers, van « alternatief op zijn parijs’ » tot yups in pak en das.

om het plaatje perfect te maken biedt de charbon een huisbier aan dat « speciaal voor hen » in belgië gebrouwen wordt. het is zaak je niet te mispakken aan dat lekkere gerstesopje, want de flesjes zijn groter (33cl) en de inhoud straffer (6.5%) dan bij een gewoon pintje. als je de kleine lettertjes op het etiket leest zie je dat het eigenlijk een abdijbier is. dat overigens perfect samengaat met de heerlijke kalfssteak met gestoofde herfstgroenten (paddestoelen, tamme kastanjes,…) en speksaus. tel daarbij de naar parijse normen bijzonder vriendelijke en attente bediening én de redelijke prijzen en je hebt een adres dat je algauw blindelings terugvindt.

hygiënisch kamperen in "dardennen"

2006-04-14T11:26:00.000+02:00

dankzij tintelnet onderhoudt de scout in mij de band met het thuisfront. en wat lezen wij op de site van onze gazet? een artikel over de voedselhygiëne op kamp. en dat het daar niet al te best mee gesteld is.

als ik het goed interpreteer gaat de studie waarvan sprake enkel over kampen waar het eten in een koelkast bewaard kan worden, in kamphuizen dus. wacht tot men gaat onderzoeken wat we met ons eten uitspoken op tentenkampen (voor de oudere takken) langs de lesse en de semois.

ik denk dat, met plichtsbewuste en ervaren foeriers, het opslaan van eten in « koelputten » geen enkel probleem is. anderzijds zie ik het nog gebeuren dat scouts en aanverwanten binnen een aantal jaar op kamp (moeten) vertrekken met frigo’s. in het beste geval mogen die bij « den boer » geplaatst worden, in het slechtste maar meest nuttige geval worden ze op het kampterrein aangesloten op kleine generatortjes (you know, een grasmachinemotor met wat stopcontacten). rijke milieubewuste groepen kunnen natuurlijk ook zonnepanelen installeren.

voordelen :
-altijd zeker van hygienisch bewaard eten, ook als het enorm warm is
-de pintjes voor rond het kampvuur moeten niet meer in de rivier bewaard worden en kunnen dus niet meer gepikt worden door passerende kajakkers of door de groep die aan de overkant kampeert
-wie niet zonder de verworvenheden van de westerse beschaving kan, kan ook een radio of gsm-lader aansluiten

nadelen :
-constant een zacht gebrom op de achtergrond + vervuiling
-extra kosten : koop of huur van frigo & generator, kosten voor benzine of diesel
-het zo geroemde sociaal contact wordt verminderd : je kan niet meer gaan vechten/verbroederen met de pintjesdieven
-boel met de politie wegens geluidsoverlast van je radio, hele dagen gejank van gastjes die hun gsm willen opladen.

…maar zijn er alternatieven?

update: blijkbaar heet het alternatief "campingkoelkast op gas". hoera!

scoren bij scrabble: surimiorigami

2006-04-11T20:30:00.000+02:00

iedere zichzelf respecterende franse supermarkt heeft een surimi-afdeling. in de gemiddelde auchan spreken we dan over een koelrek van dik vijf meter breed. de monoprix bij ons om de hoek pakt het iets bescheidener aan (een kloeke meter, naast de gerookte vis) maar biedt toch een ruim assortiment bereide vispulp, van merkproducten over het "monoprix gourmet" huismerk tot de paria van de consumptiegoederen, het onvermijdelijke wit product.

een kleine greep uit het aanbod:
-de klassieke staafjes, die zich uitstekend lenen voor een spelletje eetbare origami op verjaardagsfeestjes (je kan ze ook ontrollen en als tapijt gebruiken in je poppenhuis)
-ministaafjes om te dippen bij wijze van aperitiefhapje, potje mayonaise inbegrepen
-het enigmatisch klinkende "râpé de la mer", een bastaarbroertje van de geraspte gruyère
-"aperimis": aperitiefhapjes, te vergelijken met de zalmrolletjes-met-dikke-room, maar dan iets degoûtanter qua aanblik en belachelijk duur voor gepureerde koolvis
-en dan het nec plus ultra: de "medaillons" met langoestsmaak, "op basis van wilde vis"

wilde vis? pardon? al eens een tamme vis gezien? zelfs de meest relaxte gekweekte zalm uit een schotse industriële zalmboerderij gaat niet mooi opzitten als je "braaf braaf" roept. de flashy verpakking vermeldt ook fier dat de medaillons gemaakt zijn op basis van "de beste filets". waarom ze dan in godsnaam tot pulp vermalen, mengen met eiwit, zetmeel, plantenolie, zout, suiker, sorbitol, sojaproteïnen, paprikapoeder (voor het oranje kleurtje), en smaakstoffen? er gaat toch niets boven een vers visfiletje?

en zeggen dat het allemaal de schuld is van de japanners! de uitvinders van de goddelijke sushi's turnden in de jaren 1960 een klassieke visbewaarmethode ("kamaboko", een bereidingswijze die dateert uit de 14de eeuw) om tot een industrieel verwerkingsproces voor hun enorm gestegen visvangsten. met groot commercieel succes, kijk maar in je bord...

klikvast, ook achterin

2006-04-10T19:14:00.000+02:00

voor je het walhalla van al dan niet verse voedingswaren, kleurenteevees en toiletgeurblokjes betreedt, sluit een vriendelijke securityman je rugzak hermetisch af met een blauw spanbandje.

als de kassajuffrouw je verzamelde aankopen begint te scannen kan je drie dingen doen:
1) betalen voor een plastic zak om alle gekochte waar in te pleuren en thuis het spanbandje losprutsen
2) bij wijze van entertainment (hoewel: ooit al eens aanschuivende klanten zien lachen aan de kassa?) en met gevaar voor lippen en tanden het bandje doorknabbelen
3) na het afrekenen de gekochte waar in je armen nemen, zonder glasbreuk of verlies richting securityman proberen te schuifelen, alwaar met een paar knippen het bandje van zijn taak verlost wordt.

shoppen is altijd een beetje avontuur!

nieuwsflits

2006-04-10T12:11:00.000+02:00

alleenstaande vader de villepin heeft er uiteindelijk, na mee dan 2 maanden eenzame strijd en nadat het vorige week door de president zelve in een kunstmatige coma was gebracht, mee ingestemd zijn reeds in de baarmoeder hevig aangevallen kindje "cpe" te eunthanaseren. meer informatie op de welbekende nieuwssites (www.lemonde.fr , www.standaard.be en zo). benieuwd wanneer het (universiteits)leven hier weer zijn gewone gangetje zal aannemen.

virtuele villepin

2006-04-09T08:53:00.000+02:00

voor wie een goede analyse zoekt van de actuele toestand in frankrijk: lees het commentaarstuk "virtuele villepin" op pagina 18 van de standaard van donderdag 6 april. abonnees van de standaard online kunnen ook hier klikken. en ook dit is een interessant opiniestuk (je vindt het ook op pagina 22 van de standaard van zaterdag 8 april). veel leesplezier en een fijne zondag gewenst.

oryctolagus cuniculus parisensis

2006-04-06T18:38:00.000+02:00

nog snel een foto van de schone blauwe lentelucht voor de dubbeldeks-rer me vanuit suburbia de parijse ondergrond invoert. de ware parijzenaar leeft immers als een konijn onder de grond. alhoewel... eigenlijk is het omgekeerd: een konijn reist bovengronds en slaapt in zijn hol, de parijzenaar heeft een appartement ter grote van een konijnenhol (compleet met lichtbak) en reist ondergronds naar zijn werkhok. als tijdelijk parijs' konijn blijf ik me iedere dag verbazen over de ondergrondse stad die gevormd wordt door het immense metronetwerk. naast de 212 kilometer "gewone" lijnen die kriskras door elkaar lopen (en de bijhorende ondergrondse gazettenwinkels, fruitstalletjes en koffiebars) is er immers, diep onder de grond, nog het rer-netwerk. deze lijnen lopen door tot ver buiten de stad en zorgen ervoor dat forenzen die op tientallen kilometers van het stadscentrum wonen (we spreken hier over meerdere miljoenen mensen per dag) in minder dan een half uur op pakweg de place de la concorde of la défense staan. naar het schijnt hangt ieder graafgraag konijn uit respect een mooi ingelijste plattegrond van de parijse metro in zijn hol.

stadslucht maakt vrij...

2006-04-03T20:15:00.000+02:00

...maar verstopt de luchtwegen. ons weekendje aan zee was dus zeer welgekomen. waar in 't vlaanderland "de zee" gelijkstaat aan een atlantikwall met terrasjes en hier en daar een lap duin die door stom toeval onbebouwd gelaten is, biedt frankrijk een waar buffet aan verschillende kustgebieden. op ons menu stonden dit weekend normandië en bretagne. feest feest feest, zowel de stranden als het binnenland. ik heb me totnogtoe altijd afgevraagd wat mensen zochten in bretagne, maar nu weet ik wel zeker dat ik nog eens ga meezoeken!

la france profonde

2006-03-31T14:10:00.000+02:00

het 13-uur journaal op tf1 is het beste middel om frankrijk te leren kennen. sinds mensenheugnis vertelt jean-pierre pernaut er iedere middag over het reilen en zeilen in de kleinste dorpjes en de verste uithoeken van de republiek. de reportages geven een goed beeld van het immense verschil tussen het leven op den buiten, dat langzaam ontvolkt (in 1999 woonde nog maar 23,5% van de fransen in een "espace à dominante rurale"), en dat in de franse grootsteden, waar zo'n 60% van de mensen woont (de resterende 16,5% woont in randstedelijke gebieden).

in vergelijking met frankrijk heb ik het gevoel dat we in vlaanderen in een "groot suburbia" leven, ergens tussen de franse extremen: zelfs op de boerenbuiten zit je nooit echt ver van een stad(je) met al haar faciliteiten (in frankrijk moet je vaak meer dan een uur rijden voor je een vorm van stedelijke beschaving tegenkomt), terwijl de vlaamse steden nooit zò groot zijn dat ze de band met het ommeland verliezen. het nadeel is dat je bij ons zowat nergens meer dan een kilometer ver kan kijken zonder een huis, boerderij, fabriek of electriciteitspaal te zien.

johnny! (bis)

2006-03-30T10:44:00.000+02:00

gisteren wéér in prime-time op tv: johnny hallyday. ik heb het al eerder over de gallische andré hazes gehad, maar hij is hier zo alomtegenwoordig dat ik er echt niet omheen kan. tegenwoordig is 's mans door de vereniging van franse plastische chirurgen als proefterrein gebruikte kop (elke week mag er iemand anders op experimenteren) niet van het kleine scherm te branden. de reden? hij verschijnt ten vierde male op het grote scherm, in "jean-philippe", een film waarin de franse elvis schittert als zichzelf als hij niet zou bestaan hebben. of zoiets.

bij de televisieaandacht rond de vercingetorix van het amechtig rockende levenslied komen ook de hallyday-fans in de spotlights. en daar waren ze beter uit gebleven. want naast de obligate bomma's, krielkippen en vrouwelijke dertigers met een gedeukt ego dat gecompenseerd wordt door een gigantische tatouage van hun idool op hun bil (ik wil die beelden nooit meer zien!) blijkt ook half mannelijk frankrijk lid van een johnny-fanclub. je zou van minder je vertrouwen in de toekomst verliezen.

meer van hetzelfde

2006-03-28T23:30:00.000+02:00

door de syndicale actiedag was de ambiance verzekerd tijdens ons -al lang geplande- bezoek aan de assemblée nationale. en jawel hoor: de communisten waren afwezig wegens mee gaan betogen, de socialistische fractie zat onafgebroken te roepen als een horde losgelaten schooljochies, de udf-fractie verliet ostentatief het halfrond toen bleek dat de premier hun vragen niet zou beantwoorden, en de regeringsmeerderheid ontpopte zich tot een goed geoliede applausmachine. de belgische kamer van volksvertegenwoordigers is een oase van rust en redelijkheid in vergelijking met dit pluchen kiekenkot.

de actiedag zelf was geslaagd: de staking was zeker niet algemeen en het openbaar vervoer reed behoorlijk regelmatig in parijs, maar de betogingen waren een ongeëvenaard succes. de kop van de parijse betoging arriveerde rond 16u00 op het eindpunt, de place de la république; toen ik rond 20u00 de plek verliet, waren er nog steeds manifestanten aan het arriveren.

op de place de la republique, waar vooraf alles wat los en vast zat vooraf verwijderd was en de mc donalds zijn vitrine letterlijk had dichtgetimmerd, waren rond 17u00 de klassieke schermutselingen tussen "casseurs" en polizisten begonnen. de blauwe brigade zette daarbij voor het eerst zijn nieuwste wapen in: het paintballgeweer, waarmee zware relschoppers "gemarkeerd" worden om ze makkelijker te kunnen oppakken.

de winnaars van deze vierde actiedag zijn de vakbonden maar ook minister van binnenlandse zaken sarkozy, die zelfs van de linkse krant "libération" bijna een staande ovatie krijgt voor zijn "sla (de relschoppers) en zalf (de manifestanten)"-aanpak. verliezer is natuurlijk eerste minister de villepin, die blijft vasthouden aan zijn banenplan en erop gokt dat het ump-electoraat die standvastigheid/koppigheid en zijn wil om eindelijk eens iets te doen aan de franse sociaal-economische malaise apprecieert. het zou me echter niet verwonderen als datzelfde publiek na vandaag meer achter sarkozy gaat staan, die zich vorige week al van de cpe heeft gedistantieerd en vandaag dus scoorde als opper-agent. wordt ongetwijfeld vervolgd, want zoals bekend staat alles hier in het teken van de "présidentielles" van volgend jaar.

heimwee

2006-03-27T23:01:00.000+02:00

vandaag lekker dikke storm thuis. ik wou dat ik op het strand stond. wil er iemand wat noordzeewind in een potje bewaren?

ils ne vont pas le dompter, le fier lion flamand

2006-03-26T23:19:00.000+02:00

tot spijt van wie het benijdt begint het fenomeen "vlaanderen" in het buitenland bekend te raken. als je in parijs of straatsburg zegt dat je belg bent gaan de meesten er nog steeds van uit dat je franstalig bent, maar als je je voorstelt als vlaming worden er geen wenkbrauwen gefronst: men begrijpt dat je uit het noorden van belgië kent en dat het frans niet je eerste taal is. de meesten zijn wel verwonderd als ze horen dat het nederlands in wallonië geen verplicht taalvak is...

wat opvalt is het onderscheid dat gemaakt wordt tussen het vlaams en het nederlands: als ik zeg dat mijn moedertaal nederlands is, wordt daar meestal meteen bijgevraagd of het "néerlandais" of "flamand" is, vaak denkt men dat het twee verschillende talen zijn. dat misverstand kan je eenvoudig van de baan helpen door de vergelijking te maken met het verschil tussen het noord-frans en het frans van aan de méditerranée, dus voorlopig ga ik de paragraaf "talenkennis" in mijn cv niet aanpassen.

mont texitle & avenue des portables

2006-03-25T16:33:00.001+01:00

montmartre: een hagelwitte kerk, een panoramisch zicht over parijs, hordes portretschetsers die rond je zwermen als strontvliegen rond een verse drol, en een roltrap richting dat alles die vaker niet dan wel werkt.

aan de voet van deze mythische molshoop liggen natuurlijk de moulin rouge en aanverwanten, maar veel interessanter zijn de tientallen textielwinkels die het straatbeeld vullen. er zijn de vele vestigingen van tati (op elke straathoek één) en zijn lokale, iets groezeliger concurrent "sympa", waar je naar hartelust kan graaien in grote bakken vol sokken, broeken en t-shirts maar ook een trouwjurk kan kopen. daarnaast is er de kleurrijke aanblik van stoffenzaken die op enkele vierkante meters letterlijk honderden soorten kleuren stof aan de lopende meter verkopen.

als je deze kasbah wil verlaten beland je meestal op de boulevard barbès, waar de ene gsm-winkel de andere verdringt. om de één of andere reden worden bijna al de vitrines gedomineerd door een grote affiche die de ericsson t28s promoot, aangeboden à rato van 1 voor 39,90 euro, 2 voor 65,00 en 3 voor 85,00 euro. het bizarre is dat dit model al een vijftal jaar niet meer gemaakt wordt... de vermelding "portables pour l'afrique" die je in sommige handeltjes vindt is verklaart misschien de prijspolitiek, maar waar die ouwe telefoons vandaan komen is me een raadsel. van de camion gevallen? overstocks van een gsm-operator (er wordt vaak vermeld dat ze "débloqué" zijn)? op een dag wek ik de sherlock holmes in me en trek ik op onderzoek uit. tips zijn ondertussen uiteraard al welkom.

een gezellig middagje afbreken

2006-03-24T10:11:00.000+01:00

opvallende tendens in de betogingen van de laatste dagen: het groeiend aantal "casseurs". waar vorige week donderdag de stenengooiers vooral anarchisten waren, aangevuld met studenten die zich in een politieval gelokt voelden, is dat sindsdien drastisch veranderd: in plaats van hun eigen straatmeubilair af te breken, zoals in november vorig jaar, zakken de "banlieusards" nu af naar parijs-centrum en mengen ze zich onder de betogers, vaak om andere betogers te bestelen en achteraf lekker rel te schoppen. dat dit geen fabeltje is om de banlieue-jongeren zwart te maken (de kranten berichtten er al eerder over) heb ik zelf kunnen zien: gisteren zag ik een groepje jongeren een gedreadlockte betoger out of the blue aanvallen (= compleet verrot schoppen) en zijn camera stelen.

ook achteraf was het verschil met vorige week opvallend. de studentenorganisaties zijn beducht voor rellen die het imago van de anti-cpe-beweging kunnen aantasten; de betoging eindigde dan ook op de esplanade des invalides, een groot plein vanwaaruit iedereen vlot huiswaarts kon. het allergrootste deel van de betogers was dan ook binnen de drie kwartier na aankomst op de esplanade verdwenen. tussen de achterblijvende relschoppers waren er weinig radicale studenten; bovendien richtte het geweld zich niet enkel op de politie (want zoals de anarcho-communistische doctrine voorschrijft: politie = knechten van het grootkapitaal = vijanden van het volk), maar werden er deze keer ook tientallen autoruiten ingeslagen (naast de gebarbecuede auto's die op tv te zien waren) en was het vandalisme bijzonder willekeurig.

gevolg van deze evolutie: de politie treedt een stuk offensiever op: waar ze zich vroeger beperkten tot doorgangen afsluiten, een paraplu van schilden tegen de stenenregen en hier en daar een snuifje traangas als de zaak té erg werd, werd er gisteren regelmatig gechargeerd om het plein "schoon te vegen". ander opvallend fenomeen op de betogingen van dinsdag en donderdag waren de vele flikken in burger die regelmatig uit het niets opdoken om relschoppers bij de kraag te vatten. ze weten daarbij heel goed wie ze moeten hebben: van achter hun versperringen zijn de mannen in het blauw verwoede filmers, bovendien zie je bij elke betoging dezelfde "anonieme" kopjes met de typische lederen handschoenen. ik denk dat ik ze de volgende keer bij hun voornaam mag noemen.

de hond, de beste tassendrager van de mens

2006-03-22T09:11:00.000+01:00

net zoals in de filmkens, maar dan in het echt: deze sympathieke labrador draagt de aktentas van het baasje naar zijn kantoor.

soon in a cornfield near you

2006-03-21T21:25:00.000+01:00

als de politieke wereld even genoeg heeft van de discussies rond de cpe, dan is er meteen een ander drieletterwoord waarover er dezer dagen gepalaverd kan worden: de ogm, ofwel organismes modifiés genetiquement, genetisch gemanipuleerde organismen dus. de senaat debatteerde vandaag over een voorstel om frankenstein-maïs toe te laten. het hoeft geen betoog dat daartegen betoogd werd: een hondertal boeren (ik meen josé bové herkend te hebben), hippies-op-leeftijd en jonge alternativo's had zich zich vreedzaam slogans scanderend en bio-wiet rokend (je kon vanop 100 meter ruiken waar er betoogd werd) voor de senaat verzameld.

voorlopig gaat het enkel om genetisch gemanipuleerde maïs, maar de betogers vrezen dat dit de deur zal openzetten naar andere gewassen. gezien het belang van de landbouw in frankrijk zou je kunnen verwachten dat dit voorstel niet meteen door het parlement raakt, maar anderzijds vormt de landbouwlobby niet meteen één front: het is afwachten wie het zwaarst op het debat zal wegen: de grote boze agro-multinationals of de (bio-)boeren. wordt zeker vervolgd; in straatsburg zag je regelmatig boeren met hun tractoren protesteren in de stad, ik wacht op de eerste john deere's op de champs élysées!

de leider spreekt

2006-03-20T23:44:00.000+01:00

vandaag kwam guy verhofstadt hier zijn manifest voor de verenigde staten van europa voorstellen. achteraf kregen we een exemplaar mee, dus ik ben meteen aan de lectuur begonnen. het is een dun boekje (70 bladzijden, net genoeg om een wiebelende tafel te stabiliseren) en het leest ook in het frans lekker, maar je vraagt je toch af wanneer de premier van een apenland als belgië de tijd vindt om te schrijven. en toscane is toch veel te mooi om de hele dag achter de laptop te zitten?

de persconferentie voor de eigenlijke voorstelling werd ingeleid door oud-commissievoorzitter jacques delors. ik vond het jammer dat dit stuk van de show voor de pers was voorbehouden en dat we deze éminence grise niet aan het woord konden horen. de toespraak van de premier was waarschijnlijk een doorslagje van zijn speech van vorige week in athene en morgen in londen (de man is bezig aan een europese promotoer), maar was wel de moeite. vooral bij de vragen achteraf spatte het enthousiasme er van af en merkte je dat hij absoluut gelooft in wat hij vertelt. ik heb verhofstadt altijd al een beter denker dan politicus gevonden, en hoewel ik mezelf moelijk een supporter van zijn premierschap kan noemen, geloof ik wel in de ideeën die hij in dit "europese broertje" van zijn burgermanifesten poneert.

laat ons duimen dat dit boekje (of is het een mooi vormgegeven sollicitatiebrief?) ons federaal opperhoofd bij de volgende europese stoelendans een commissie(voorzitters)zetel oplevert, dan kunnen belgië én europa vooruit.

elke dag marktdag

2006-03-19T15:10:00.000+01:00

op het eind van de jaren zestig is de groothandelsmarkt van les halles verhuisd naar rungis, maar dat wil niet zeggen dat je in parijs geen markten meer vindt, integendeel. elke dag van de week kun je in elk arrondissement op meerdere plaatsen terecht voor verse groenten en fruit, gebraden kiekens, mediterrane heerlijkheden (groene olijven gevuld met amandelen: yummie!),... alles bij elkaar zijn er een tachtigtal marktplaatsen, die doorgaans twee of meer keer per week marktdag houden.

omdat parijs niet veel pleinen telt (of toch niet veel marktpleinen, de meeste open ruimtes zijn een zakdoek groot en/of worden gedomineerd door een monument), staan de kraampjes meestal gewoon op het voetpad, zodat de straat vrij blijft voor het verkeer. je wandelt dus eerst een paar honderd meter langs de kraampjes aan de ene kant van de weg, en dan terug aan de andere kant. daardoor zie je ook nergens de op belgische markten alomtegenwoordige marktwagens: de stadsdiensten plaatsen de avond tevoren overal identieke wit-gele afdakjes, waaronder de verkopers dan hun fruit en groenten of braadspitten uitstallen.

handig: aangezien ook frankrijk een modern land is (hoewel je daar soms ernstige twijfels bij kan hebben) met burgers die fulltime werken, houden de meeste parijse marktplaatsen ook op zaterdag of zondag marktdag, meestal tot in de vroege namiddag, zodat je zelfs na uitgebreid fuiven en uitslapen nog verse vitamines kan gaan shoppen.

sneeuwwitje zoekt prins op het witte metrostel

2006-03-18T17:43:00.000+01:00

bij gebrek aan humo en zijn roemruchte rubriek ”uitlaat” heeft een romantische ziel een metrostation volgehangen met handgeschreven a4'tjes. ik zie al uit naar de aankondiging van de verloving van dit metro-stel.

omnium gallorum belgae grootste clowns sunt

2006-03-17T15:18:00.000+01:00

...hoe anders kan je johnny hallyday omschrijven? dit fenomeen, een bizarre mix tussen will tura, eddy wally en robbie williams, draait al 40 jaar mee in de showbusiness, verkoopt miljoenen platen en staat ondanks zijn lelijke kop dagelijks in de “boekskes”.

wat ik helemaal niet begrijp van den johnny: hoewel hij twee generaties vrouwen zo vochtig krijgt dat zijn mega-optredens in oktober en december nu al uitverkocht zijn, verhuurt hij toch zijn smoelwerk voor een stomme brillenreclame. heeft hij de afgelopen 40 jaar zo met zijn geld gesmeten dat hij nu verplicht is iedere passerende euro scheef te slaan? of is het gewoon het jean-marie pfaff-syndroom, waarbij je iedere mogelijkheid om poen te scheppen, of het nu onnozele mosselreclame of je eigen realityzeep is, te baat neemt?

aangezien melige rocksongs en een aan alle clichés van het genre beantwoordende rok & rol-attitude hier volstaan voor een godenstatus (de man is zo bekend dat men in een conversatie genoeg heeft aan zijn voornaam) zal een fransman zich dus niet gauw beledigd voelen als je hem een “johnny” noemt, zelfs als hij in het gezelschap van een geblondeerd mokkel rondtoert in een opgezette ouwe golf.

de bello gallico

2006-03-16T22:49:00.000+01:00

wat hebben we vandaag geleerd?

-het ronselen, de afgelopen week, van de universiteitsstudenten in de middelbare scholen heeft gerendeerd

-over deelnemersaantallen wordt ook in frankrijk flink gediscussieerd. maar zoals men in de franse politiek zegt: "zolang er geen miljoen mensen op straat komen, is er geen reden tot ongerustheid".

-minstens even indrukwekkend als het rode vlaggengezwaai en de blauwe machtsontplooiing is de groene golf van bezemwagens en borstelmannen die de betoging volgt.

-een parijse betoging wordt traditioneel afgesloten met een kasseiwerpwedstrijd, met als randanimatie deze keer een kalf dat uit een boom viel en zijn arm spietste op het hek waar hij probeerde over raken.

-in tegenstelling tot het aloude belgische waterkanon is de franse politie een groot liefhebber van traangas (van de rubberkogels waarover sommige media spreken heb ik niets gezien of gevoeld). eens daarmee de brave burgers uit de menigte gejaagd zijn worden de hardnekkige achterblijvers ingesloten en uitgenodigd voor een ritje in een staatstaxi.

-na de betoging verzamelen de zware herrieschoppers zich voor de sorbonne voor grof geweld (een bewoond gebouw proberen in de fik te steken is er toch enigszins over). crs'ers en gendarmen spelen graag mee, hun favoriete speelgoed zijn krachtige traangas- en rookgranaten.

-uiteindelijk loopt de boel uit op een avondvullend kat- en muisspel

...en zaterdag wordt dit alles nog eens dunnetjes overgedaan!

(dienstmededeling: als je op de foto's klikt worden ze uitvergroot)

c'est la lutte finaaale...

2006-03-15T21:52:00.000+01:00

de ontruiming van de sorbonne en het televisieoptreden van premier de villepin afgelopen zondag hebben de rust in cpe-land niet doen terugkeren, integendeel. ik heb de indruk dat de studenten pas nu echt op dreef komen (en dan heb ik het niet over de door professionele amokmakers in gang gezette relletjes van gisteravond). de helft van de universiteiten is nog steeds bezet; ik ben vandaag gaan luistervinken op de "assemblée générale" van de studenten op de campus censier. wat me opviel was de organisatie: aan de ingang van het gebouw is er een permenant bemande infostand met persknipsels en praktische informatie, een televisie speelt non-stop reportages van de studententelevisie,... de vergadering zelf (in een volle aula) had een duidelijke agenda, de franse neiging om over alles eindeloos te gaan filibusteren werd professioneel onder de duim gehouden en de vele stemmingen werden strak geleid. ik heb het hier al eerder gezegd: ik zie zoiets niet meteen gebeuren op onze campussen.

toch lijkt de boutade "wie op zijn twintigste geen socialist is heeft geen hart, wie het op zijn veertigste nog is heeft geen verstand" ook hier op zijn plaats: het anti-cpe-discours is (zeer) links, en de militant stakende studenten vertegenwoordigen zeker geen absolute meerderheid. het probleem is dat je in frankrijk per definitie òf links, òf rechts bent; en als je vandaag voor de cpe bent, ben je meteen een rechtse rakker. nochtans is, met belgische ogen gezien, het banenplan niet zo spectaculair. als je echter weet dat in frankrijk het verschijnsel "proefperiode" zo goed als niet bestaat en het zeer moeilijk is iemand te ontslaan, dan begrijp je enerzijds de schrik van velen voor de cpe maar ook het feit dat werkgevers niet zo makkelijk jongeren aannemen (en dat is net de drempel die de cpe wil verlagen).

morgen is de eerste grote betoging. ik denk dat er veel volk zal zijn en ben benieuwd of (of beter: hoelang) de studentenleiders de boel onder controle zullen kunnen houden.

satelliet sushi

2006-03-14T16:33:00.000+01:00

in parijs kom je op elke straathoek een mc donalds tegen. maar wat nòg beter is: naast de hamburgerboer is er meestal een sushibar. je struikelt hier over de japanse restaurants, in alle soorten en maten: kleine "bistro's" waar de baas de bestelling opneemt en 2 sushi-chefs zwijgend vis fileren en maki's rollen in de open keuken, ketens in ware fastfoodstijl zoals sushi-wasabi, dure restaurants zoals je ze bij ons meestal vindt, meeneemjappen met enkel een toog en wat barkrukken,...

met de waaier aan sushibronnen varieert ook de prijs: van heel duur tot spotgoedkoop dus, en de kwaliteit is er dan ook vaak naar. als je echter een beetje uitkijkt vind je snel lekkere, verse sushi, sashimi en de hele reutemeteut voor minder dan de prijs van een steak bearnaise in één van belgiës vele tearoom-restaurants die vooral uitblinken door hun bescheten interieurs en identieke spijskaarten en waar je veeleer betaalt voor de aankleding dan voor het eten. ook veel simpele sushi-snackbars bieden een behoorlijke kwaliteit voor de prijs van een mc menu of van een bezoek aan het frietkot.

het is natuurlijk zaak om de echte japanners er uit te pikken, want een groot deel van de parijse sushidealers lijdt aan de griekse ziekte: zoals de meeste griekse restaurants in gent gerund worden door turken (wat niet negatief bedoeld is: ik maak graag reclame voor de "griekse snack" op de hoek van de oude beestenmarkt!), worden veel sushiresto's uitgebaat door chinezen.

als die-hard sushifanaten hebben mijn lieve echtgenote en ik ons hartje hier al flink kunnen ophalen, zodanig zelfs dat we onszelf nu een embargo opgelegd hebben, om te vermijden dat de japanse keuken ons binnen de kortste keren de strot uitkomt. maar als vrienden met ons de japanse kant van parijs willen verkennen ga ik geen nee zeggen!

ah! jullie zijn vlaams! dan mogen jullie zo binnen!

2006-03-13T23:55:00.000+01:00

net terug van een avondje muziek. absynthe minded en sioen speelden hier ter stede een showcase. dankzij een vriendelijke mevrouw stonden we op de gastenlijst, maar het feit dat we uit de vlaanders kwamen was voor de man aan de entrée voldoende om zijn lijstje niet helemaal af te lopen en ons zonder zonder veel plichtplegingen binnen te laten. het hele evenement had trouwens veel weg van een reünie van vlaamse "expats".

ondanks het feit dat men het rond tien uur nodig vond om de airco op "zuidpool" te zetten was het een fijn avondje. zeker sioen heeft genoeg rock & roll-duivels in zijn lijf zitten om het lang uit te zingen in de business. mainstream-kuddedieren (prachtig pleonasme, al zeg ik het zelf) en settlende mensen als we zijn konden we vooral zijn zachtere nummers pruimen. 't valt wel op dat het sinds deus blijkbaar verplicht is om een violist in je groep te hebben als je serieus genomen wil worden.

voor wie aan zijn portefeuille denkt: dat andere sioen doet het de laatste tijd beursgewijs niet zo goed. verkopen die handel!

sunshine!

2006-03-12T21:38:00.000+01:00

we zijn hier vandaag net een maand, en dat werd door de weergoden passend gevierd: voor het eerst sinds onze aankomst scheen de zon de hele dag. we hebben dus onze snuit buitengestoken voor een lange wandeling richting montmartre. onderweg passeerden we langs het canal st-martin: naast de seine de enige waterweg in parijs, maar wat voor één: over een afstand van ongeveer een kilometer zorgen 3 sluizencomplexen voor een verval van ongeveer 10 meter. in de tussenliggende stukken staat het water tot op 20 cm van de rand (die boven de ernaast lopende weg uitsteekt) , en spoelt het over de eerste sluisdeuren. om maar te zggen: het heeft hier de laatste tijd ferm geregend.

broem!

2006-03-11T16:54:00.000+01:00

parijs! een waar walhalla voor een smart-aholic als ik! een halfuur in het centrum, pakweg in de buurt van la madeleine of de champs elysées, en zelfs ik krijg bijna een overdosis. als je ze hier (of bijvoorbeeld in rome) zo massaal ziet rondcrossen vraag je je af wat de opperhoofden bij daimlerchrysler drijft om te overwegen smart in 2007 te dumpen. anderzijds is het normaal om te verwachten dat de zaak na 10 jaar eindelijk begint te renderen; naar mijn bescheiden mening hadden ze beter moeten nadenken voordat ze aan de forfour en -zeker- de roadster begonnen.

allemaal goed en wel, maar tegen 2007 heb ik nog lang niet genoeg geld om me mijn eigen twee-en-een-halve meter rijplezier aan te schaffen!

the morning after

2006-03-11T12:41:00.000+01:00

ik had het eerlijk gezegd niet verwacht, maar de sorbonne is vannacht dan toch manu militari ontruimd. waarschijnlijk was het idee erachter om te kiezen voor de korte pijn, want hoe langer zo’n bezetting duurt hoe meer élan hij krijgt. benieuwd hoe de pers zal reageren.

ter plaatse is alles rustig: de crs, gendarmerie en police nationale zijn wel massaal (en in gevechtskledij) aanwezig, kijkt minder vriendelijk en heeft steviger barricaden opgezet dan gister. aan de andere kant van de barricaden en in de straten in de buurt staan kleine groepjes studenten; er worden pamfleten verdeeld om vanmiddag weer samen te komen, maar hoewel franse studenten veel minder dan belgische de gewoonte hebben om in het weekend naar huis te gaan denk ik niet dat er nog veel gaat gebeuren. de rondzwermende televisieploegen zullen niet veel meer kunnen dan wat "sfeerbeelden" schieten.

wat er ook van zij, hier in frankreich beweegt er nog eens wat. ik zie onze belgische playstation-generatie nog niet gauw de gentse boekentoren bezetten als protest tegen de regering.

and the show goes on @ the sorbonne

2006-03-11T00:04:00.000+01:00

het draait 'm in de franse politiek al een jaar allemaal om de presidentsverkiezingen, die er pas in 2007 aankomen. premier de villepin dacht met zijn cpe-banenplan de jongeren, waarbij hij totnogtoe populair was, een plezier te doen (de cpe is een rechtstreeks gevolg van de auto-barbecues in november vorig jaar). helaas ontplofte zijn pakje, zoals dat bij de lolsmurf ook wel eens gebeurt, in zijn eigen gezicht. niemand is enthousiast over de cpe, zelfs de werkgevers niet. daarenboven kon het banenplan, na wekenlang studentenprotest, slechts door gebruik van een aantal truken van de foor door het parlement geloodsd worden.

ondertussen staat de villepin's grootste concurrent ter rechterzijde voor het presidentschap, minister van binnenlandse zaken sarkozy, in zijn vuistje te lachen. ik denk dat iemand die zijn schip zo onhandig bestuurt dat een symbolische plaats als de sorbonne voor het eerst sinds mei '68 bezet wordt recht op de klippen afstevent. de villepin zal veel stuurmanskunst moeten tonen om weer op koers naar het presidentschap te raken.

anderzijds was het wel en gezellige vrijdagmiddag: kat-en muisspelletjes met de polizei, duw-en trekwerk met diezelfde dienders, een hilarische bevoorrading van de bezettende studenten, en als klap op de vuurpijl een extra paar honderd man die het gebouw binnenraken en meteen aan het barrikaderen slaan.

a'pen in parijs

2006-03-10T13:52:00.000+01:00

hier in de metro wordt al een paar weken zwaar geafficheerd voor een voorstelling van ene wayn traub. de naam zei me niets en de jongeman op de affiche zag er uit als een jonge versie van andré rieu, maar dan zonder viool en dwaze glimlach. geen paniek, gewoon wegblijven van zijn locus delicti was dus de boodschap. tot ik in de buurt van het stadstheater een kloeke kamion zag met het mij niet onbekende en zeer on-franse opschrift “het toneelhuis”. blijkt dat hier vanavond “le comeback de jean-baptiste” in wereldpremière gaat, een stuk van wayn traub geproduceerd door het bekende antwerpse theatergezelschap. de jean-baptiste uit de titel, gespeeld door de heer traub (volgens zijn identiteitskaart gewoon geert bové) zelve, is blijkbaar een jonge versie van andré rieu, maar dan zonder viool en dwaze glimlach. wegblijven dus of net niet?

(wie zich afvraagt wat de twee renault clio’s op de voorgrond staan te doen: aanschouw een fijn staaltje van parkeren à la parisienne)

mei '68 revisited (?)

2006-03-10T10:23:00.000+01:00

ook na de goedkeuring van de cpe, het omstreden banenplan van de regering-de Villepin, blijft het studentenprotest voortduren. hoewel weinig studenten warm lopen voor de cpe, begint er tweespalt te groeien in hun kamp: velen twijfelen aan het nut van de stakingsacties van de afgelopen weken en willen weer naar de les. in parijs hebben hardliners een paar dagen geleden de sorbonne bezet. blijkbaar vindt de overheid het nu welletjes: de crs heeft vanochtend de straat afgesloten en is blijkbaar van plan de studenten uit te roken. wie toch per sé binnen wil wordt gewaarschuwd: "on ne peut pas vous garantir que pous pourrez y sortir ce soir"

steun het belgische voetbal...

2006-03-09T21:44:00.000+01:00

...koop bij cecilia bilanci. de winkel van zhegun ye, in belgië wereldberoemd om zijn ambitieuze toekomstplannen voor de nationale voetbalcompetitie bestaat écht en ligt op een steenworp van het louvre. helaas lijkt de zaak niet echt te draaien: ondanks de commerciële ligging, de brede gevel en het van ver zichtbare knalpaarse uithangbord hangt de etalage vol “-60%” en “bail à ceder”-affiches. als je goed zoekt in de uitverkoopbakken vind je er misschien nog kant-en-klare cecilia bilanci-voetbalshirts (de vraag is: in welke clubkleuren...).

properteit

2006-03-09T09:27:00.000+01:00

als je naast de hondenkeutels kijkt (en stapt), niet let op alle achteloos weggegooide sigarettenpakjes –en peuken, je niet stoort aan het feit dat op de ophaaldag het afval niet per sé in de container moet als men er ook een al dan niet kunstzinnige compositie mee kan maken en je als sorteerbewuste vlamink niet teveel verbaast over het feit dat de gescheiden afvalophaling hier nog in zijn kinderschoenen staat, is parijs best wel een propere stad. je ziet voortdurend straatvegers en veegmachines in alle formaten. je kan je natuurlijk wel vragen stellen bij sommige methoden: als de straatvegers aan het werk gaan zetten ze een kraan open die van de goot een mini-bergbeek maakt en alle door de veegploeg verzamelde klein afval meesleept naar het riool. gelukkig klinkt dit erger dan het is, want tot mijn verbazing wordt het afvalwater in parijs wel degelijk gezuiverd voordat det in de seine stroomt. daar moeten ze in brussel nog mee beginnen...

politieke cinema

2006-03-08T09:56:00.000+01:00

filmtijd! aangezien de meeste buitenlandse films niet meer gedubd maar gewoon fatsoenlijk ondertiteld worden, is naar de bioscoop gaan in frankrijk geen kwelling meer. bovendien is het aanbod ruim (zowel in wereldstad parijs als in provincienest straatsburg) en heb ik niet de indruk dat de fransen hun filmmarkt afschermen. misschien heeft dat laatste te maken met de kwaliteit van de home-grown-cinema, die, afgaand op de previews die we hier zien, niet bepaald hoog lijkt te liggen.

door het parijse plaatsgebrek hebben de meeste bioscopen, ook van de grote ketens, maar een vijftal zalen (anderzijds heeft ugc in parijs 15 bioscopen). vooraf op internet je keuze maken is de dus boodschap, ook omdat elke film op een ander uur begint. het kinepolis-fenomeen waarbij je tegen halfacht naar de cinema gaat "en we zien wel wat ze spelen" is hier dus onbekend. bovendien kost een ticketje tegen de tien euro, zodat je je geld beter goed besteedt.

onze twee vorige bioscoopbezoeken waren gelukkig zinvolle investeringen, en niet enkel omdat zowel "the constant gardener" als "syriana" films met een (politieke) boodschap zijn, de nieuwe hype in hollywood en daarbuiten (the constant gardener is brits / bedankt voor de correctie mister vloe!). als je naar de filmproductie van de afgelopen jaren kijkt, zou je kunnen gaan denken dat we ons plotseling weer meer politiek bewust gaan worden. anderzijds zijn het misschien gewoon zoethoudertjes die ons geweten helpen sussen (waarbij naar de juiste films gaan, max havelaar-koffie drinken en af en toe een cd met authentieke panfluitmuziek opleggen voldoende tekenen van sociaal en politiek engagement zijn), vandaar dat het boze amerika (en het perfide albion) ze zo gaarne produceert. gelukkig is de boodschap in beide gevallen goed verpakt. vooral in 'the constant gardener' zijn de boodschap en het boeiende verhaal op schitterende wijze in beeld gebracht, terwijl 'syriana' typisch zo'n film is die even moet bezinken en een tweede visie nodig heeft. conclusie: laat maar komen, die cinema-met-een-boodschap! ik trek nog een pakje oxfam-koekjes open!

de lichtstad - de vlaanders, heen en terug

2006-03-07T14:21:00.000+01:00

elk zijn goedendag!

nieuws uit parijs! en waarom nu? awel, aangezien de jacht naar een tijdelijke job niet super loopt, ben ik maar weer eens achter de computer gekropen. resultaat: ik heb mezelf een weblog gecreëerd.

soit, hier in parijs loopt dus alles eigenlijk wel lekker: we beginnen ons zwaar thuis te voelen in ons stulpje, mijn lieve echtgenote begint (eindelijk) wat zinniger werk te krijgen op haar stage, en ik begin hoe langer hoe meer goesting te krijgen om te bewijzen dat ik hier wel degelijk een job kan versieren.

hoe lekker het hier ook loopt, het was toch bijzonder fijn om het afgelopen weekend eens in ons eigen gentse bed wakker te worden. home sweet home, zeker als je gewekt wordt door het getsjilp van vogelkens. na een druk program op vrijdag (auto naar de garage en ook ikzelf in (medisch) onderhoud) heb ik het overgrote deel van het weekend aan zee doorgebracht, tussen de scouts-en zeilwagenvrienden. daarbij heb ik van de gelegenheid kunnen gebruikmaken om te testen in welke mate een zeilwagenkoers en een scoutsweekend met elkaar te combineren zijn. het resultaat is negatief...

voordat ik aan de afwas begin, deze mededeling: hou deze blog in de gaten, misschien staat er ooit iets zinnigs op!

cyberspace? bloggen? oewerkta?

2006-03-07T08:25:00.000+01:00

boeren, burgers & buitenlui,

-omdat ik even in parijs woon
-omdat ik hier voorlopig geen werk heb
-omdat ik mijn schrijfvaardigheid wil oefenen
-omdat mijn lieve echtgenote haar gsm-met-camera aan mij geschonken heeft (ze kan er helemaal niet mee overweg)
-omdat ik anders toch hele dagen achter mijn computer hang, al dan niet om een job te zoeken,
-omdat ik geen innovator of early adopter maar wel eerder een lid van de early majority-kudde ben

...begin ik een weblog.
de bedoeling is om op enigszins regelmatige wijze een beeld en wat tekst, geïnspireerd door het verblijf van mijn lieve vrouwe en mijzelve op de blog te poefen, ter lering en vermaak van mezelf en de wereld (hoewel ik mij toch afvraag wie geïnteresseerd zal blijken)
hopelijk leer ik snel hoe dit circus werkt. de kwaliteit van de foto's zal altijd beperkt blijven (ze zijn met een gsm genomen), maar hopelijk gaat de kwaliteit van de kopij erop vooruit.

enjoy, en wees niet zuinig met commentaar